Sudety

Termin „Niemcy sudeccy” po raz pierwszy użył w 1902 roku socjolog, pisarz i polityk Franz Jesser w praskiej publikacji. Określenie to przyjęło się powszechnie, gdy niemiecka grupa etniczna wraz ze swoimi obszarami osadniczymi w Czechach, na Morawach i w austriackim Śląsku została pod koniec 1918 roku włączona do nowo utworzonej Czechosłowacji.

„Niemieccy Czesi”, którzy teraz jako „Niemcy sudeccy” nieuchronnie wypracowali własną tożsamość polityczną i kulturową, nie mogli uniknąć mniej lub bardziej przymusowej integracji z nową republiką już choćby dlatego, że Czechosłowacja w całkowicie zmienionej sytuacji międzynarodowej, jako element „kordonu sanitarnego” przeciwko Związkowi Radzieckiemu, miała pełnić ważną rolę w systemie paktów aliantów. To właśnie dzięki uwzględnieniu tej roli Masarykowi i Benešowi udało się w ogóle przeforsować utworzenie państwa, a tym samym włączenie Niemców do nowego państwa.

Zmiany historyczne

• 1938 r. (Porozumienie monachijskie): W porozumieniu monachijskim z dnia 29 września 1938 r. nałożono na Czechosłowację obowiązek ewakuacji terytoriów zamieszkanych przez Niemców sudeckich w okresie od 1 do 10 października 1938 r., a 30 października 1938 r. zachodnią, północną i wschodnią część Sudetów jako Reichsgau Sudetenland; południowe części Czech i Moraw przyłączono do innych okręgów.
• 1939 (protektorat): 16 marca 1939 r. utworzono Protektorat Czech i Moraw i przyłączono go do Rzeszy Niemieckiej. Niedługo wcześniej Słowacja ogłosiła swoją suwerenność. Czeski rząd protektoratu uzyskał ograniczoną autonomię. Wszystkie czeskie organy protektoratu działały pod nadzorem niemieckiej administracji okupacyjnej, na czele której stał protektor Rzeszy.
• 1945 (koniec wojny i wysiedlenia): Po powstaniu praskim w dniach 5–9 maja 1945 r. oraz kapitulacji Niemiec 8 maja 1945 r. pod koniec maja 1945 r. rozpoczęło się „dzikie wypędzenie” ludności niemieckiej z Czechosłowacji, które zgodnie z porozumieniem poczdamskim z dnia 2 sierpnia 1945 r. przebiegało w „bardziej uporządkowany” sposób (jako deportacja). Hasłem przewodnim władz było wówczas „odgermanizowanie republiki”.
• 1946 (państwo narodowe): 28 października 1946 r., w rocznicę powstania państwa, prezydent Beneš podczas wiecu na praskim Placu Wacława stwierdził, że państwo to jest odtąd państwem narodowym Czechów i Słowaków. Niemniej jednak w celu „utrzymania funkcjonowania gospodarstw rolnych i zakładów przemysłowych oraz zapewnienia infrastruktury” liczni niemieccy pracownicy i ich rodziny zostali zobowiązani do pozostania w kraju. Według oficjalnych danych państwowych 1 listopada 1946 r. w Czechosłowacji przebywało jeszcze 240 000 Niemców sudeckich. Bawaria stała się głównym regionem przyjmującym Niemców sudeckich (bawarski „czwarty lud”).

Główne obszary badań naszej grupy roboczej

W ramach naszej grupy roboczej wyspecjalizowani kolekcjonerzy i badacze zajmują się szczegółową dokumentacją wszystkich placówek pocztowych na terenie Sudetów i Beskidów. Obejmuje to rejestrację stosowanych rodzajów stempli, stawek pocztowych, tras pocztowych, a także szczególnych przypadków, takich jak poczta cenzurowana, poczta polowa i poczta kolejowa w tym kontekście regionalnym.

Wyniki naszych badań są regularnie publikowane w biuletynach grupy roboczej i stanowią solidną podstawę do wymiany wiedzy między ekspertami a początkującymi kolekcjonerami.